| Logs van ~ Goldens~4~Daisy ~ |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
Hallo allemaal. Ik ben Daisy, en ik ben getrouwd. Wij hebben 2 zonen, waarvan de jongste inmiddels op kamers woont vanwege zijn studie aan de Universiteit. Onze oudste zoon studeert HBO en is (hopelijk) volgend jaar klaar.Mijn mannetje is ZZP`er en rijdt op de vrachtwagen. Onze passie is Golden Retrievers wij hebben er 3, verder nog 2 pony`s, 3 geiten, kippen, konijnen en cavia`s en 3 katten ! Wij wonen in een meer dan 100 jaar oud duinhuisje met een stukje grond van 1650 mtr2. Ik wil jullie via dit blog laten mee genieten van het wel en wee op de boerderij.
|
14-11-2008 - Post-bezorger
Ik heb een muisduim,...van de week al mijn verhalen overgezet op dit blog.
Ik had een blog hier, maar de layout was zo raar geworden met uit-gestrekte teksten enzo, dat daar niets meer van te maken viel. De beheerder geinformeerd, maar geen respons. Dus heb ik maar een nieuw blog gestart, met dezelfde opzet en mijn verhaaltjes over gezet.
Gisteren heb ik gesolliciteerd. Dankzij de crisis stond mijn man van de week weer een dag stil met de wagen, en omdat niemand weet hoelang dit gaat duren heb ik het zekere voor het onzekere genomen en mezelf op de arbeidsmarkt geworpen voordat er straks helemaal geen werk meer is.
Nu eindigde mijn adolescentie in de beroemde jaren 80,...dus 800.000 werkelozen geloof ik waar ik er 1 van was. Uiteindelijk een baantje weten te scoren bij een bloemenkas, maar als je een hernia op wil lopen moet je daar gaan werken en dat terwijl ik op mijn 18de destijds afgekeurd was voor mijn rug en zodoende na mijn examen een baan mis liep. Ik zou gaan werken en leren in een verpleegtehuis, maar ja...ze moesten selecteren in die tijd dus ik kon gaan.
Afijn om een lang verhaal kort te maken, ik ben jong getrouwd, jong kinderen gekregen, een druk leven met dieren en verbouwen opgebouwd, mezelf een paar keer op de arbeidsmarkt gezet, maar door te veel drukte thuis en jonge kinderen liep dat mis. Maar nu...kindjes zijn groot, er is een crisis...dus ik gisteren voor de gein, ik dacht kan mij het schelen, met zo`n ze zitten toch niet op mij te wachten mentaliteit, ik vul dat formulier in van post bezorgen....en ja hoor, 2 uur later hingen ze aan de bel en volgende week begin ik al !
Ik heb geen opleiding,... mijn passie is met dieren werken of in de verzorging, maar ja je moet wat. Misschien komt dat nog wel, als het echt rustiger wordt dat ik dan toch voor een studie kies,....en misschien past het ook wel helemaal niet bij mij, moet ik maar gewoon lekker hier thuis mijn dieren verzorgen, koekjes bakken, lekker eten koken, tuinieren enz. Ach ik ben graag in de buitenlucht, dus dat komt wel goed in mijn toekomstige carriere als post-bezorger.!!
Gepost door: WildDaisy op 14-11-2008 om 09:57
Klik hier om de 3 reactie(s) te bekijken.
|
|
13-11-2008 - Untouched horses
13-12-2006 -
Ik ben er nog hoor,....klein tornado`tje in Londen, maar verder alles okay.
Het is echt super,super geweest, beetje tegenslag met reizen gehad door de wind, maar ben niet ziek geweest.
Het werken met untouched horses is werkelijk een hele beleving geweest, en weer heel veel over mezelf geleerd.
De paarden worden d.m.v. een trailer uit een kudde van 170 paarden geplukt. Deze paarden zijn in het wild geboren, en hebben nog nooit contact met mensen gehad. Vervolgens worden ze naar de farm van Ian gebracht waar ze onder verdeeld worden in ruimtes die ze maken van ijzeren hekken. De ruimtes zijn klein anders loopt het paard van je weg, dus je staat alleen in zo`n ruimte met een wild paard en je gaat aan de slag a`la Monty Roberts.
Het is ongelooflijk hoe snel zo`n paard je in vertrouwen neemt, maar 1 verkeerde beweging, het paard schrikt en kun je weer van voren af aan beginnen.
We hadden een ontzettende leuke club mensen, en ik logeerde in een echte Engelse cottage, helemaal mijn ding daar hoor !!
Ik was echt ontzettend moe van alles toen ik thuis kwam, maar ja het gewone leven gaat gewoon weer door,......
Paarden zijn een spiegel, daar kun je zoveel van leren, maar mijn grootste overwinning is wel, dat ik alleen en zonder medicijnen op reis ben geweest en dat alles super is gegaan.
Gepost door: WildDaisy op 13-11-2008 om 08:07
|
|
13-11-2008 - Onrustige nachten
02-12-2006 -
Ja,.. wat zal ik ervan zeggen. Het is zaterdagavond, ik drink nog maar even een rood wijntje. Rob ligt voor dood op de bank, met aan de ene kant een hond en aan de andere kant een kussen half in z`n gezicht geperst.......De jongens zijn vanavond een keer niet uit, Robin heeft z`n vriendin te logeren en Nick zit met een paar gasten aan het bier en chips een filmpie te kijken. Komt aan 1 kant wel goed uit, want mijn probleem is, dat als ze zijn stappen ik wakker lig tot ze thuis zijn, tenminste ik val wel in slaap maar rond een uur of 3 schrik ik wakker en ga ik malen,......hey zijn ze er al, heb ik er al 1 gehoord,....ze hebben bij mij altijd afmeldingsplicht, even zeggen dat je er bent. Nou ja vervolgens ga ik dan mijn bedje uit, werp een blik op de kapstok, shit nog geen jassen, oink, ook geen schoenen op de trap. Nou rustig blijven, ze komen er vast zo aan, terug naar bed......draaien...woelen....ondertussen naar het snurk-concert van Rob luisteren,...&*%$###@)*&....die hebben het maar makkelijk, het zijn ook zijn zonen ...denk ik dan,.... of ben ik dan de enige die op ze let......weer m`n bed uit,......voor het raam kijken......of dat helpt,....naar de
w-c,.....terug naar bed,....nee ik ga niet bellen, kom op .. zet ze niet voor lul bij hun vrienden zeg,.....Mwahhh,.. 3 kwartier later,......#@@$%***&^%%........zijn ze er nou nog niet,.....als er maar niets gebeurd is,......nee, dan had de politie wel voor de deur gestaan,........ik ga bellen, ik kan er niet meer tegen,......ja, hij gaat over,......#$%^$#@....VOICEMAIL &^%$#(*....ik word gek.........weer naar de w-c........ring,ring......hoi Mam wat is er.....we komen er aan hoor......maar we fietsen zo langzaam en we moesten die en die nog terug naar huis brengen want die is dronken.....maar met ons gaat het goed hoor.......Okay,okay......terug naar bed,........10 minuten later.......klap de schuurdeur,.....OHHHH ze zijn thuis,....tevreden leg ik mijn hoofd in het kussen......eindelijk rustig slapen........#@*&^%$$# begint die klote haan te kukelen, ....weg nachtrust...............!
Maar gelukkig vannacht niet !!!
Gepost door: WildDaisy op 13-11-2008 om 08:04
|
|
13-11-2008 - Confession
30-11-2006 -
Als ik de laatste dagen de topics lees van onze bloggers, dan valt het mij op dat er een hoop ellende is onder de mensen. Bij de 1 is het wat erger dan bij de ander, maar we hebben allemaal wel een verhaal wat we met ons meedragen. Over het algemeen zijn mijn topics die ik schrijf iet wat oppervlakkig te noemen, misschien wek ik de indruk dat ik heel de dag " holadiejee " door de wereld wandel, met m`n geiten en pony`s,...hondjes en m`n eeuwige verfpotten.......niets is minder waar,..het schrijven van luchtige topics dat is voor mij een vorm van zelfbescherming, want ik ben een vrij emotioneel typje en als ik te zware dingen aan ga kaarten, dan verval ik in een neerwaartse spiraal, waar ik niet gauw uitkom.
Vier jaar geleden kreeg ik ineens heftige angstaanvallen en al snel durfde ik de deur niet meer uit, ik durfde geen boodschappen meer te doen, ik wilde niemand meer zien en sloot mezelf daarom voor iedereen op. Vooral s`nachts had ik enorme angstaanvallen, het lijkt werkelijk of je een hartaanval krijgt en je laatste uur geslagen heeft. Maar het werd uiteindelijk zo erg dat ik overdag angstaanvallen kreeg en op een gegeven moment was het geen aanval meer, maar een compleet gevoel van verlamming, heel de dag door. Ik wilde geen medicatie, want dat doe je toch niet, ik...ik...ik ben niet zwak.....die eeuwige perfectionisme en bewijzingsdrang van mij eistte zijn tol......toen ik mezelf op een gegeven moment tegen een boom wilde zetten,ben ik overstag gegaan. Drie jaar heb ik anti-depressieva geslikt, en ik knapte zienderogen op en ja ook 10 kilo erbij, maar dat kon me niet bommen, voor het eerst in m`n leven voelde ik me " normaal " Uiteindelijk bleek dat ik al zo`n 23 jaar rondliep, met het gevoel dat ik gek was, maar het zit dus gewoon in mijn hersenen en kan ik er niets aan doen. Natuurlijk zijn er dingen in die periode gebeurd die zo`n aandoening alleen maar aanwakkeren, maar de aanleg is er, dat is duidelijk. Maar ook de negatieve kanten van deze medicijnen moeten we niet vergeten. Je hele emotionele leven wordt lam gelegd, eigenlijk loop je heel de dag op de automatische piloot..........vandaar dat ik afgelopen juli gestopt ben met deze medicijnen.
Ik moet zeggen het gaat goed, in de zin dat ik geen angstaanvallen meer heb gehad, maar dat knagende gevoel in mij, dat...dat...gevoel wat ik niet uit kan leggen....dat zit er nog steeds en daar zal ik mee moeten leren leven en accepteren van mezelf of weer kiezen voor medicijnen die mij onnatuurlijk dof en duf, star en gevoelloos maken.......wat is wijsheid ??
Gepost door: WildDaisy op 13-11-2008 om 08:00
|
|
13-11-2008 - Telefoon-terreur
27-11-2006 -
Waar ik nu elke dag helemaal achterlijk van word, is die zinloze telefoontjes.
En dan met name die telefoontjes, waar dan op mijn schermpje voor nummer herkenning staat....nummer onbekend....Eigenlijk weet je, zodra dat in beeld komt is het knudde. Eigenlijk neem ik die telefoontjes niet aan, maar na 5 dagen 6X per dag nummer onbekend...ja stel je voor dat iemand mij echt moet bereiken.......okay op hoop van zegen dan maar.......Hallo je spreekt met Desiree......ja goedenmiddag het Nipo, of goedemorgen Tele 2, of ja hallo Lotto weekend miljonairs....blah,bleh,blah.....#@&**!!!~&^ denk ik dan en probeer er dan maar een fatsoenlijk eind aan te breien. Ik denk dat ik elke dag wel een stuk of 4 a 5 van deze telefoontjes krijg. Ben je net lekker wat aan het doen,....ring,ring....breek ik zowat m`n benen zo hard ren ik de trap af, of kom ik met mijn kop onder het gootsteen kastje vandaan.....hijgend bij de telefoon aan gekomen.......werp een blik....nummer onbekend......&***)%$$#@@!!!........laat maar gaan !!!! Hopeloos word ik ervan !!!
Gepost door: WildDaisy op 13-11-2008 om 07:55
|
|
|
